Aleksandra Maliniak

Aleksandra Maliniak (pseudonim art.  Alma) - poetka ,,emigrantka", malarka-grafik i księgarz.
Autorka ponad trzech tysięcy wierszy. Urodziła się
w 1959 r. w  Zbytowej woj. wrocławskie .  Przez wiele lat  przebywała na emigracji w Hiszpanii, gdzie poznała kulturę i tradycje tego pięknego kraju oraz wielu artystów. W tym okresie napisała dużo utworów  poetyckich  i pamiętniki, które były publikowane na stronach internetowych ,,krynica24.pl". Jej wiersze ukazały się w Polsce i za granicą. W 2010 r. wróciła do kraju  - do Krynicy-Zdroju, gdzie współpracując
z telewizją  Małopolskie - TV  organizuje spotkania
i wieczorki poetyckie  - ,,Alma Zaprasza" przedstawiając twórczość artystyczną i literacką ludzi związanych
z kulturą polską, tych poznanych na emigracji  i w Polsce, a w szczególności promując utalentowaną młodzież. Jest założycielką i prezesem powstałego w 2012 r. Stowarzyszenia dla Rozwoju Artystycznego  i Kulturalnego ,,Ars Pro Publico" z siedzibą w Krynicy- Zdroju, zrzeszającego osoby z całego świata. Pomaga młodym twórcom rozwijać ich artystyczny talent, tworząc z nimi ,,Teatr Młodych".

 Książki poetyckie (tomiki i zbiory wierszy):
,,Dłonie pełne marzeń"  (tomik poezji) - 2010 r.- Królowa Wielka.
,,Pielgrzymi los" (zbiór wierszy w książce  ,,Grzechy niepopełnione") - 2013 r.- Krynica-Zdrój.

Antologie i almanachy:
(Antologie poetów chicagowskich)
,,Sursum Corda - W górę serca" - 2012 r.- Zagdańsk / Chicago.
,,Wyznanie emigranta" - 2013 r.- Zagdańsk / Chicago.
(Almanach poetycki  - Ars Pro Publiko)
,,Grzechy niepopełnione" - 2013 r.- Krynica-Zdrój.


Kilka linków:
http://arspropublico.pl/
http://www.ikrynica.tv/poezja-emigracyjna.html
http://www.muszyna.tv/pl/35979/62809/Marzyciel_i_Idea_z_cyklu_Alma_zaprasza.html
http://www.sadeczanin.info/wiadomosci,5/plecak-pelen-wrazen-konkurs-poetycki-i-wieczor-w-krynicy,25096,archiwum#.UdXXQfmeNSE
http://www.muszyna.tv/pl/35979/50906/Poezja_i_muzyka_laczy_dwie_miejscowosci.html
http://www.youtube.com/watch?v=vuPHF7xoiMQ
http://www.youtube.com/watch?v=K2xSZ_lUJL0
http://www.youtube.com/watch?v=xmlLRyB2qJQ
http://www.youtube.com/watch?v=tox9C-yCfrM





* * *                 ( wiersz z tom.poezji pt. ,,Dłonie pełne marzeń" - 2012 r.)

Rozpływam się
Odchodzę
Wraz z kroplą
Rosy
Na trawie
Twoich myśli
Unoszę się
Jak najwyżej

Upadam w kolorze
Ruin i zgliszczy
Wstaję
Jeszcze raz
Ze wschodem
Nad doliną
Białych wrzosów
Stworzonych
Jak Ty
W Oceanie
Myśli...

 

 


Wołają dzwony                 ( wiersz z antologii ,,Sursum Corda - W górę serca" - 2012 r.)

Gdyśmy wrośli w tę ziemię,
Już nic nam nie pomoże.
Na niej piachem, kamieniem,
Na niej szczątki nasze złożem.

Gdyśmy wrośli w tę ziemię,
Cóż nam po piaskach pustyni.
Palmach nad oceanem,
Plażach co nie są naszymi.

Cóż nam po innej ziemi,
Gdy nasza nas woła z oddali.
Chociaż zniszczona przez lata,
To jednak piękna, bogata.

Gdyśmy wrośli w tę ziemię,
Po co nam inne, nie nasze.
Przecież ziemia wciąż będzie,
A człowiek nad drugim zapłacze.

Stare dzwony spiżowe,
Zapomniane przez wieki.
Otwórz oczy błędny tułaczu,
To dusza Twoja płacze.

Piękne jest wszędzie i moda,
Podziwiamy co dalej na ziemi.
A dzwony  wołają,
Polskę przypominają.






Podróż                 (wiersz z antologii ,,Wyznanie emigranta" - 2013 r.)

Zaczęłam wędrówkę,
Pewna myśli niepewnych.
W końcu droga daleka,
A ja, taka mała
Byłam.
Zabrałam misia, przyjaciela
Wędrówek nieznanych,
Kij z bagażem nadziei
Na świat.
Buty za duże na przyszłość,
I tak wędruję od
Lat.
Dzisiaj już mało w bagażu,
Nadzieje gdzieś wypadły
W drodze dat.
Buty są prawie jak na mnie,
Dziurawe tylko i pełno
Łat.
Warkocze moje potargał
Wiatr - szaleniec,
Co błądził wokół nas.
Miś tylko został
Po drodze,
Ktoś, kto w oczach miał
Łzy,
Z nim miś został.
A ja,
Idę dalej po torach życia,
W krainę daleką,
Gdzieś - gdzie kamień jest
Jak pióro
Ze skrzydeł Anioła,
Gdy uderza nie czuć bólu.
Kamień to mój
Znak...






Odejść          (wiersz z almanachu  ,,Grzechy niepopełnione" - 2013 r)

Brakło przecinka w połowie
I kropki na końcu białego wiersza
Jak w życiu
Gdzieś uciekła chwila zapomnienia
Jak akcent
 
Tylko Ty stałeś bezwzględny
Na rozstaju dróg
W maleńkiej kapliczce 
Której nie sposób zapomnieć
Z opowiadań babci

Bezwzględna dobroć i miłość
Której nie dał nikt

Egoista świata
Nie dostrzegając człowieka
Spalił się w popiół
Nikt

Odszedł pod krzyżem Zbawienia
W pustkę
Swojego myślenia