Jowita Michalik

Z dystansem podchodzę do życia.Piszę w wolnych chwilach,kiedy to w domowym zaciszu oczami wyobraźni postrzegam świat na swój sposób.W wierszach wyrażam własne myśli i to,co czuję.

Lubię kontakt z przyrodą i wszystko,co ma w sobie choć odrobinę naturalności.
Wiejskie klimaty są dla mnie inspiracją i zawsze mile wspominam dzieciństwo na wsi.
Cieszę się z każdego przeżytego dnia i dziękuję za kolejny...



ZLODOWACENI
Lodem skute
serce moje
bić przestaje
oczy szkliste
patrzą tylko
na rozstaje
tam,gdzie drogi
się rozeszły
w inne strony
bezpowrotnie
i choć kiedyś
tak wzajemni
teraz dziwnie
sobie obcy
obojętni
zamarzamy



Lekcja pokory
puste molo
plaża pusta
wiatr zamiata
ślady w piasku
w dal spoglądam
dni minionych
widzę tylko
smutek własny

gdzieś przepadły
wspólne myśli
ktoś odebrał
skrzydeł moc
podciął nogi
zmienił wszystko
mała cząstka
żyć przestała

spokorniałam



Został...
garnitur w szafie
koszula i butów para
kleks przy autografie
i z życia złożona ofiara

Plenią się chwasty
jak wstrętna zaraza
z każdą wiosną
coraz bardziej odporne
nie tylko na wiedzę